Heen en weer
“Vooral de periode vlak na de val was lastig”, vertelt mevrouw Klever. “Hij ging steeds heen en weer tussen ziekenhuis, revalidatie en thuis. Het lopen ging slechter en uiteindelijk kwam hij in een rolstoel terecht. Daarnaast kreeg hij last van dementie. Toen kwam er veel op mijn schouders terecht.”
Elke dag een wandeling
De zorg werd thuis te zwaar en haar man verhuisde naar Aafje. “Mijn mantelzorgtaken zijn nu veel minder. Wel ga ik elke dag op bezoek. Ik wandel er in de middag naartoe, en voor het avondeten ga ik naar huis.”
Kleine dingen samen
Samen genieten ze van de kleine dingen. “We gaan er met de rolstoel op uit. Lekker in de tuin zitten of ergens koffiedrinken met een gebakje. Dan zie ik hem opleven.” Ook luisteren ze naar klassieke muziek. “Dat betekent veel voor ons.”
Zoveel mogelijk begrijpen
Mevrouw Klever verdiept zich in dementie. “Ik wil begrijpen wat er met mijn man gebeurt. Ik zie dat hij sommige dingen niet meer goed meekrijgt, bijvoorbeeld als iedereen door elkaar praat als de kinderen op bezoek zijn. Dan volgt hij het niet meer. Maar hij geniet wel.”
Blij zijn met wat je hebt
Ondanks alles blijft mevrouw Klever positief. “Het is al mooi dat we zo lang samen mochten zijn. Je kunt wel gaan zitten sippen, maar daar heb je niks aan. Daarom probeer ik zijn laatste jaren zo fijn mogelijk te maken.”
Zorgt u voor een naaste die hulp nodig heeft? Gaat u bijvoorbeeld mee naar doktersafspraken van uw vader of moeder? Of brengt u regelmatig boodschappen mee voor uw buurvrouw? Dan bent u mantelzorger. Wilt u hier mee over lezen? Klik hier >>